Музей

Адкрыццё музея было прымеркавана да 20-х угодкаў катастрофы на ЧАЭС - 26 красавіка 2006 г. Адкрыццю музея папярэднічала вялікая падрыхтоўчая работа: рамонт памяшканняў, збор экспанатаў, звароты да былых жыхарам і іх сем'ям. Будынак музея размешчана ў б.н.п. Бабчын, недалёка аб навуковай часткі ПДРЭЗ.

На сённяшні дзень музей ўключае ў сябе чатыры залы: першы зала музея прысвечаны аварыі на атамнай станцыі, стварэнні запаведніка на забруджанай тэрыторыі Беларусі і яго гісторыі; другі зала паказвае вялікая разнастайнасць фауны, насялялай на землях, дзе адсутнічае антрапагеннае ўздзеянне; трэці зала дазваляе пранікнуцца атмасферай беларускага сельскага побыту, што характэрна для гэтай частцы тэрыторыі, так як былі беззваротна адселеныя менавіта вёскі; экспазіцыя чацвярні залы прадстаўлена вялікім разнастайнасцю фатаграфій флоры і фауны Палескага запаведніка.

У першым зале размешчаны экспанаты, якія паказваюць гісторыю стварэння ўстановы: пастанова ўрада аб стварэнні, змена назвы ПДРЭЗ, партрэт першага дырэктара А.Д. Канапацкага і першага намесніка дырэктара па навуковай рабоце В.М. Фёдарава, якіх цяпер, на жаль, ужо няма ў жывых. На сцяне - карта тэрыторыі запаведніка з пазначэньнем выселеных населеных пунктаў і зон 30- і 10-тикилометровой зоны адчужэння. На спецыяльным стэндзе знаходзяцца прыборы, якімі карысталіся ў першыя гады пасля аварыі на ЧАЭС. Аформлена некалькі тэматычных вітражоў: узоры пропускаў і сведчанняў розных гадоў на права ўезду на тэрыторыю зоны эвакуацыі, фотаздымкі 1988-1991 гг., Фотаздымкі асобных структурных падраздзяленняў, сабраны калекцыі літаратуры пра наступствы катастрофы, у тым ліку вялікая колькасць выданняў створаных супрацоўнікамі запаведніка на працягу многіх гадоў.

Другое памяшканне прысвечана фауне ПДРЭЗ. Тут прадстаўлена калекцыя чучал жывёл, пастаянна жывуць на тэрыторыі запаведніка. Асобная ўвага заслугоўвае пудзіла арлана-белахвоста - тут можна ацаніць яго памеры і рэальны размах крылаў. Стварэнне і збор экспанатаў залы праводзіўся супрацоўнікамі навуковай частцы Палескага запаведніка.

Наступная зала - гэта імітацыя вясковага побыту. Экспазіцыя прысвечана этнаграфічнаму своеасаблівасці краю. Там можна ўбачыць прыклады народнай творчасці, нацыянальныя традыцыйныя касцюмы, у якія апранутыя «гаспадары» - муляжы жанчыны і мужчыны. Таксама прадстаўлены прадметы хатняга і гаспадарчага ўжытку, мэбля, саматканыя вырабы, кавальскія і сталярныя прылады, сельскагаспадарчы інвентар: калаўрот, верацяно, прас, ступа, прыстасаванні для сельскагаспадарчай працы і г.д. Асноўнымі рамёствамі гэтага краю былі: ткацтва, дрэваапрацоўка, ганчарства, металаапрацоўка і т. Д.

Адсутнасць антрапагеннага ўздзеяння на адселеных тэрыторыях, а таксама кліматычныя ўмовы спрыяюць росту рэдкіх, знікаючых і уразлівых відаў раслін Беларусі. Вялікая экспазіцыя фатаграфій раслін прадстаўлена ў чацвёртым зале. Усе здымкі прадастаўлены ў дадзенай экспазіцыі, былі зняты ў розныя гады работнікамі запаведніка.  

Дарэчы, каб усё гэта ўбачыць, запрашаем Вас наведаць музей і Палескі дзяржаўны радыяцыйна-экалагічны запаведнік!

ПРАПАНУЕМ НАВЕДАЦЬ БЕЛАРУСКУЮ ЗОНУ АДЧУЖЭННЯ